Je kwalificeren voor een wereldkampioenschap, en dan? # Road to Samorin 1

Een paar maanden na mijn eerste halve triathlon wordt het tijd de balans op te maken en plannen te maken voor het nieuwe jaar. Nog steeds een beetje onwerkelijk, maar waar, op 2 juni 2019 sta ik aan de start van The Championship in Samorin, Slowakije. Hoe ik daar gekomen ben, wat mijn verwachtingen zijn en hoe ik daar naartoe ga werken ga ik weer allemaal beschrijven in deze “Road to” serie. En ik heb er mega veel zin in!

De kwalificatie

Allereerst, een wereldkampioenschap? Het behoeft de nodige uitleg. Er zijn verschillende organisaties die triathlons over de hele wereld organiseren. Je hebt lokale organisaties (zoals Amsterdamse triathlons) en wereldwijde organisaties (zoals Challenge en Iron Man). Daarnaast heb je de Nederlandse Triathlon Bond (NTB) en de International Triathlon Union (ITU). Al deze verschillende organisaties hebben hun eigen races en vaak ook onderlinge kampioenschappen. De ITU organiseert ieder jaar wereldkampioenschappen op verschillende afstanden en Iron Man heeft als meest iconische race uiteraard de hele afstand in Kona, Hawaï. Challenge heeft sinds een aantal jaar The Championships, in Samorin. En dat is de race waar ik aan ga deelnemen.

Voor zo’n wedstrijd moet je je dus kwalificeren. Pro’s doen dat door bij de beste 6 van een Challenge wedstrijd te eindigen, en ook winnaars van Iron Man kampioenschappen en ITU world series kunnen zich door hoog te eindigen kwalificeren. Zij maken tijdens de wedstrijd ook kans op behoorlijk veel geld!

DSC04428.JPG
Foto door Julia Meijer

Als “agegrouper”, eigenlijk zijn dat de recreanten, kan je je kwalificeren door bij de beste zes van jouw agegroup (= leeftijdscategorie) te eindigen tijdens een Challenge wedstrijd. Ook als je iets lager eindigt kan het zijn dat je alsnog een uitnodiging krijgt, als iemand die boven jou geëindigd is hem weigert. Maar ik eindigde in de top 6 en kreeg de felbegeerde uitnodiging in mijn mail! Omdat ik voor lange afstanden nog vrij jong ben is mijn leeftijdscategorie niet zo groot en was de kans dat ik me zou kwalificeren goed aanwezig. Van tevoren had ik al besloten, mocht het lukken, dan ga ik ervoor. Once in a lifetime, toch? En zo schreef ik mij gelijk in! Helaas zijn triathlonwedstrijden niet gratis, voor deelname aan een halve betaal je al gauw tussen de 200 en 300 euro. En zo ook als je jezelf kwalificeert. Om eerlijk te zijn vind ik dat ook wel logisch, als je bekijkt wat je er allemaal voor krijgt. Zoiets organiseren is uiteraard ook niet goedkoop.

De voorbereiding

Dus nu: de weg erheen! Na Almere ben ik gaan focussen op hardlopen, want daar valt voor mij nog wat winst te behalen. Dat gaat steeds beter, ik liep de afgelopen maand een PR op de 5km (23:53) en op de 10km (53:42). Dat geeft vertrouwen! Daarnaast zijn de zwembadtrainingen weer in volle gang, wat betekent dat ik qua techniek weer lekker kan gaan bijleren, onder begeleiding van mijn vertrouwde coach en trainer Josta van Trispiration. Mijn fiets staat al een tijdje in de schuur, maar ik fiets nu af en toe binnen en focus daarnaast ook op krachttraining. Er is nog voldoende tijd om fietskilometers te maken binnenkort. Zo ben ik van plan in ieder geval de ronde van Noord Holland te gaan fietsen en wil ook graag weer meerijden tijdens de tijdrit in Almere.  Ik houd Josta uiteraard als coach en binnenkort gaan we brainstormen over mijn trainingen en het plan van aanpak. Daar heb ik stiekem ook wel veel zin in!

20x30-CAAL2959
Marathonphotos

Het doel

Inmiddels is “gewoon” finishen niet meer het doel. Mijn tijd in Almere was precies zoals ik had gehoopt, maar daar wil ik in Slowakije wel wat vanaf. Het nieuwe doel is finishen onder de 6:30. En dat is, als ik naar mezelf kijk, voor nu een prima eerste streven! Het is natuurlijk altijd anders, in een ander land waar je nog niet kan weten wat voor weer het is en waar je het parcours van tevoren niet kan testen. Ook is het zwemonderdeel daar in de Donau, en niet in een binnenwater in Nederland. Wat dat met mijn tijd gaat doen weet ik nog niet, maar het is een mooie uitdaging!

Mijn team

Komend jaar blijf ik actief in het Trispiration Triathlon Team en we hebben afgelopen week maar liefst 3 nieuwe teamleden mogen verwelkomen! Allemaal met andere (supergave!) doelen, en samen zijn we druk bezig een wedstrijdkalender te maken zodat we als team zoveel mogelijk gezamenlijk aan de start kunnen staan! Waarschijnlijk zien jullie die vanaf nu ook weer regelmatig voorbij komen op deze blog en mijn instagram.

IMG_5228
Foto door Dennis Koomen

Wil je nou meer lezen over triathlondames en hun ervaringen met deze sport? Lees hier de blogs van coach Josta en hier de blogs van teamgenootje Cynthia. 

Liefs,

Elana

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s