Road to Almere 4: De droom wordt bijna werkelijkheid

Op het moment van schrijven is het nog maar 36 dagen tot de dag waar ik al sinds februari naar toe leef. Bizar eigenlijk, hoe je een (half)jaar kunt inrichten op die ene dag waarin je jezelf vrijwillig fysiek behoorlijk gaat uitdagen. Ze zeggen altijd dat triatleten een beetje gek schijnen te zijn, en ik begrijp inmiddels ook waarom. Vandaag een overview van de afgelopen trainingsweken, mijn OD debuut in Amsterdam, een update over mijn voeding en mijn heerlijke vakantie, een interrail trip door Europa.

De laatste keer dat ik schreef was het nog 100 dagen. Inmiddels is daar al meer dan de helft vanaf, maar is er ook een hoop gebeurd!

Ik deed mee in Nieuw West en Castricum, beide sprintafstand. Tijdens die eerste wedstrijd zat ik nog steeds een beetje met voeding, mijn maag verdraagt niet zo heel veel, en al helemaal niet tijdens fysieke inspanning. Via een vriendin en trainingsmaatje (en sinds een week echte IronMan!) kwam ik terecht bij NutrID, waar er na een goed gesprek met de eigenaar een wereld voor me open ging. De voeding daar wordt in samenspraak met de klant samengesteld en als je bepaalde allergieën hebt dan kunnen ze daar goed rekening mee houden (voor vind ik een fijne prijs).  Met een hersteldrank en geconcentreerde sportdrank zonder lactose én zonder fructose ging ik vol goede moed aan de slag. En dat mocht baten, want in Castricum had ik nergens meer last van! Superfijn!

 

Tussendoor kwam er nog iets heel spannends voor mij; de Poeloversteek. Samen met een aantal teamgenootjes zwom ik 3km in Aalsmeer, in de Westeinderplassen. Ik vond dat behoorlijk spannend, maar de dag zelf was ik vrij relaxed en was het vooral heel erg gezellig met z’n allen. Met een bootje gingen wij 3km de plassen op (want er waren ook bikkels die de 6km zwommen) en daar werden we erin gelaten. Het was behoorlijk donker water, en de golven waren behoorlijk heftig voor mijn doen. Maar ik probeerde te genieten en na 1 uur en 12 minuten kwam ik weer uit het water, supertrots!

IMG-20180627-WA0010

Daarna was het nog maar eventjes tot TriAmsterdam! Daar deed ik de OD, ook een primeurtje. De dag ervoor was ik erg relaxed en ik had er vooral veel zin in. Bij de briefing een beetje twijfels over de verzorging onderweg en de keerpunten (vanwege mijn eigen voeding wilde ik niet per ongeluk een bidon sportdrank ipv water aanpakken), maar ook dat liet ik snel weer los. Mijn ouders wonen praktisch naast de start, dus mijn fiets mocht op het terrein overnachten en op de dag zelf wandelde ik in alle rust richting start. Een high five en bemoedigend woordje voor Claudine, Arjan, Oscar en Dora, die de halve afstand deden, en voor mij support van teamgenoot Marijcke, die zelf nog herstellende is van een blessure. Ook mijn vader, Peter en zusje arriveerden nog voor de start, dus ook van hen nog een knuffel en high five. Het avontuur kon beginnen. Een rollende start, dus geen duw- en trekwerk bij het wegzwemmen. Erg relaxed begon ik aan de 1,5km open water en tot mijn enorme verbazing kwam ik na 31:20 het water uit!! Mijn snelste tijd ooit!

 

Ook op de fiets voelde ik me comfortabel, en de zenuwen die ik had verdwenen als sneeuw voor de zon. Helaas voor mij had ik gemist dat we 5km extra moesten fietsen, en daar raakte ik na 40 km een klein beetje gefrustreerd over. Die laatste 5km ook nog behoorlijke wind tegen, dus dat was even doorbijten. Dan de 10,5 km lopen, ik probeerde vooral mijn hartslag onder controle te houden. Het was ook lekker warm geworden, en ik wilde mezelf niet stuk lopen. Dat is goed gelukt en na drie uur en 18 minuten kwam ik stralend (en met een hartslag van 165) over de finish! Mission succeeded!! Eindelijk die enorme finish-high waar ik al die tijd op gehoopt had. Niet mijn snelste wedstrijd, maar wel de meest relaxte die ik ooit deed. En kijk even naar het spandoek-bord dat mijn zusje maakte, te schattig!

IMG-20180708-WA0004

Na deze wedstrijd was het tijd voor onze langverwachte vakantie! Een interrail trip door Praag, Budapest, Ljubljana (en Bled), Venetië en Rome. Ook daar werd er een klein beetje getraind (en héél veel gewandeld) maar vooral veel uitgerust van het afgelopen jaar. En lekker gegeten natuurlijk.

 

En nu, net terug en weer vol aan de bak met trainen. De eerste fiets- loop- en zwemkilometers zitten er alweer op en morgen doe ik samen met Josta en Dennis mee aan de Love Fun triathlon van de pride Amsterdam. Volgende week OD Leiderdorp en de 25e de Bosbaan-swim. Dan afbouwen, want 8 september is al sneller dan ik denk. Nog wat werk te doen, maar oh zoveel zin in!

Wat staat er bij jullie nog op de planning?

Liefs,

Elana

2 gedachtes over “Road to Almere 4: De droom wordt bijna werkelijkheid

  1. Pingback: Raceverslag: Challenge Almere Amsterdam halve triathlon (70.3) – Hardloopstel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s