Road to Almere 1- Sportmedisch onderzoek

Vanaf nu neem ik jullie af en toe mee in mijn weg naar Challenge Almere-Amsterdam, de halve afstand. Vandaag beginnen we met het sportmedisch onderzoek. Ben je benieuwd hoe dat ging en wat ik er uiteindelijk van vond? Lees dan snel verder!

Op het moment dat ik besloot dat ik écht voor die halve triathlon wilde gaan, wist ik ook dat ik aan een groot sportmedisch onderzoek moest gaan geloven. Voor degenen die daar wat minder bekend mee zijn, dat is een soort APK keuring voor sporters waarna je weet of de weg die je ingeslagen bent ook wel echt past bij jouw lichaam en conditie. Daarnaast doe je een inspanningstest waarmee je je maximale hartslag en daarmee je trainingszones kan vaststellen. Voor een inspanning die, in mijn geval, ongeveer 6 uur zal gaan duren leek me dit wel een must. Benieuwd naar de inhoud van zo’n onderzoek en mijn ervaring? Lees dan snel verder!

Mijn verzekering vergoedt sportmedisch advies tot €250 en ik had geen verwijzing nodig van de huisarts. Ik maakte een afspraak bij een sportarts in de buurt en kon een week later al terecht. Vooraf kreeg ik een vragenlijst thuisgestuurd, met een uitgebreid scala aan vragen omtrent gezondheid en familiegeschiedenis. Daarop kon ik ook aangeven of ik vragen had omtrent voeding, en welke blessures ik heb gehad de afgelopen paar jaar.  Deze lijst moest ik meenemen naar de afspraak zelf.

Het onderzoek bestaat uit meerdere delen; een intake bij de assistent met de “standaard” metingen (lengte, gewicht, bloeddruk, ogentest, longfunctie en vetpercentage), een gesprek met de sportarts en check van eventuele blessures, de rust ECG en de inspanningstest en uiteindelijk het bespreken van de resultaten. Ondanks dat ik er vanuit ga dat ik gezond ben en een goede conditie heb, vond ik het toch wel even spannend.

De sfeer op de afdeling vond ik prettig. De arts was zeer kundig en de intake verliep vrij vlot, en alle standaardmetingen waren zoals verwacht prima. Het gesprek met de sportarts vond ik interessant, maar ik kreeg niet veel nieuws te horen (behalve dat ik meer core stability moet doen).

De rust ECG verliep vlot en daarna was het tijd voor de maximaaltest. Hierbij wordt het tempo op de loopband, of de wattage op de fiets (het was een fiets in mijn geval) steeds opgevoerd, totdat je niet meer kan. Iedere minuut werd het wattage iets hoger, en na 9 minuten kon ik echt niet meer. Ik heb op mijn Garmin ook mijn hartslag bijgehouden, om meteen de nauwkeurigheid van het horloge te bekijken. Dat kwam zowaar goed overeen!

IMG_1242

Op de foto kun je de plekken van de EGC “plakkers” nog zien, haha. Het zat niet heel comfortabel, maar het maakte de meting wel nauwkeurig!

Het eindgesprek vond ik interessant, en ook erg fijn. Ik heb van mezelf een hoge hartslag (maar een lage bloeddruk), en mijn maximale hartslag is daardoor ook aan de hoge kant. Hier maakte ik mij wat zorgen over, maar dat bleek nergens voor nodig. Daarnaast is mijn conditie ‘Uitstekend’ bevonden en ben ik hiermee “goedgekeurd” voor de halve triathlon!

 

Heb jij wel eens een sportmedische keuring gedaan? Of zou je er eentje willen doen?

 

Liefs,

Elana

Een gedachte over “Road to Almere 1- Sportmedisch onderzoek

  1. Pingback: Road to Leiden Marathon 2018 – Deel 1 – Hardloopstel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s